Gimnazjum nr 1

im. Polskich Olimpijczyków w Skokach

Get Adobe Flash player

Wagary

Fobia szkolna czy wagary? Active Image

Koniec semestru  sk?oni? mnie do analizy sytuacji kilku uczniów naszego gimnazjum, którzy niech?tnie uczestnicz? w zaj?ciach szkolnych. Co zrobi?, kiedy matka notorycznie usprawiedliwia ucieczki ucznia, przyznaj?c nawet czasem, ?e wie, ?e mu si? nie chcia?o i?? do szko?y? Nie pomog?y rozmowy z uczniem, wezwania rodziców do szko?y, wysy?ane upomnienia i ostrze?enia o podj?ciu kolejnych kroków je?li sytuacja si? nie zmieni. Ka?de dziecko prze?ywa niepokój, id?c pierwszy raz do szko?y. Tylko jak wyt?umaczy? niech?? do szko?y gimnazjalisty? Przecie? ma ju? za sob? kontakt ze szko?? w nauczaniu pocz?tkowym i w szkole podstawowej. Jednak ró?nymi sposobami uzyskuje zgod? rodziców na opuszczanie zaj??, równie? manipulacj?. Zaleg?o?ci zaczynaj? si? pi?trzy? i z czasem sytuacja staje si? dla ucznia dramatyczna. Co robi? w takiej sytuacji. Przede wszystkim ustali? przyczyn?, przyj?? do szko?y i szczerze porozmawia? z wychowawc? czy pedagogiem. Tylko rzeczowa rozmowa, a nie kazanie, pretensje, ?ale, wp?dzanie w poczucie winy, mog? poprawi? sytuacj?. Jednak trzeba wykaza? si? du?? konsekwencj?, stanowczo?ci? i jednomy?lno?ci? zarówno ojca jak i matki. Po takiej spokojnej, rzeczowej rozmowie, okazuje si?, ?e dziecko lubi szko??, ale boi si? chodzi? do niej z powodu odczuwania ogromnego l?ku, wr?cz paniki. Nale?y jednak  odró?ni? fobi? szkoln? od zwyk?ych wagarów. Wagary polegaj? na samowolnym, nieusprawiedliwionym, opuszczaniu zaj?? szkolnych. Powoduj? one naruszenie postanowie? regulaminu szkolnego oraz zasad dyscypliny obowi?zuj?cej uczniów. Samego wagarowania oczywi?cie równie? nie nale?y lekcewa?y?, poniewa? przewa?nie ?wiadczy o tym, ?e dziecko ma jakie? k?opoty. W obu przypadkach dobrze jest zasi?gn?? porady specjalisty, a w przypadku podejrzenia o fobi? szkoln? nale?y zrobi? to szybko, najlepiej u lekarza psychiatry, poniewa? je?li dziecko prze?ladowane l?kami nie uzyska profesjonalnej pomocy, trzeba si? liczy? z powa?nymi nast?pstwami, które mog? oznacza? zaburzenie normalnego toku edukacji i spo?ecznego rozwoju dziecka. Wa?ne jest, aby ka?de dziecko maj?ce problem z chodzeniem do szko?y zosta?o obj?te fachow? pomoc? zanim z pozoru „niewinne pozostawanie w domu” przerodzi si? w utrwalone, trudne do leczenia zaburzenie.                             

Pedagog szkolny Krzysztof O?dziejewski

K?cik nauczycielski